Je grootste reis, van hoofd naar je hart

De grootste reis die ik met mensen maak, is niet door de natuur... maar van het hoofd naar het hart. Dat is de basis van hoe ik mijn behandelingen inzet. Op het eerste gezicht lijkt deze insteek eenvoudig. Toch merk ik in de praktijk dat juist het voortdurende overdenken ervoor zorgt dat mensen het contact met hun hart kwijtraken. Het hoofd neemt het over, gedachten blijven zich herhalen en het wordt steeds moeilijker om nog te voelen wat er werkelijk van binnen leeft.

De afgelopen weken was dit een terugkerend thema in de gesprekken die ik voerde met verschillende cliënten. Mensen die vastlopen in het piekeren, waarbij de stress steeds verder oploopt. Ze verliezen het overzicht, voelen zich overweldigd en ervaren dat het leven steeds zwaarder wordt om te dragen.

Veelal jonge mensen die nog een heel leven voor zich hebben. Een toekomst die eigenlijk gevuld zou mogen zijn met hoop en mogelijkheden. In plaats daarvan hoor ik verhalen over innerlijke worstelingen, onzekerheid en een voortdurende strijd met zichzelf.

Binnen Praktijk Sepora bied ik buitensessies aan als buitenpsycholoog. De gesprekken vinden wandelend plaats in de natuur. Net als bij een psycholoog is er ruimte voor het onderzoeken van gedachten, gevoelens en patronen, maar de natuur wordt hierin bewust meegenomen als onderdeel van de behandeling.

In mijn behandeling richt ik mij niet alleen op het denken, maar juist ook op het hart. Ik help mensen opnieuw te leren luisteren naar wat hun hart hen vertelt. Want het hart is zoveel meer dan alleen gevoel. Het is de plek waar je intentie ligt, het innerlijke kompas dat richting geeft aan je leven en de intuïtie die je helpt om keuzes te maken die werkelijk bij je passen.

Omdat steeds meer mensen zich melden die verder weg wonen, bied ik deze manier van werken inmiddels ook online aan. Op afstand, maar met dezelfde aandacht en diepgang. Tijdens een online sessie maken we verbinding via videobellen. Ook hierin werk ik met visualisaties en natuursymboliek. Op deze manier ontstaat er, ondanks de fysieke afstand, een extra laag in de behandeling. Niet alleen het denken wordt aangesproken, maar ook het voelen. Zo ontstaat er ruimte om vanuit het hoofd weer terug te bewegen naar het hart, waar vaak al veel antwoorden aanwezig zijn.