Weerstand vergroot je leiden

Weerstand vergroot het lijden. Bewustzijn opent het pad naar vrijheid. Zodra we onze reactie op pijn zien, ontstaat er iets essentieels: keuzevrijheid.

We kunnen meegaan... of niet.

Maar wanneer we gevangen blijven in weerstand tegen wat pijn doet, wordt het lijden alleen maar groter.

Ons overlevingsbrein springt automatisch aan; niet om ons tegen te werken, maar om ons te beschermen.

Het kent drie bekende routes:

🥶 Vriezen / verstarren -> wat leidt tot piekeren Tegengif: een open, onderzoekende blik

😡 Vechten -> wat leidt tot zelfkritiek, zelfverwijt Tegengif: mildheid en compassie

😨 Vluchten -> wat leidt tot zelfisolatie Tegengif: het besef van verbondenheid

Dit oude systeem ervaart gevaar. Wanneer we deze mechanismes werkelijk onder ogen durven zien, ontstaat ruimte.

Ruimte om te voelen wat er is. Ruimte om te kiezen in welk systeem we verder willen leven.

We vechten zo vaak tegen onszelf. En tegen anderen die onze overtuigingen bevragen.

Maar echte groei begint niet bij strijd; Het begint bij het ontmoeten van onze innerlijke weerstand, met aandacht, vriendelijkheid en compassie.

👉 Welk deel in jou reageert vanuit overleving? En wat zou er gebeuren als je dat deel een compassievolle mildheid zou ontmoeten?

Voel je welkom om je gedachte te delen of deze post door te geven aan iemand voor wie dit resoneert.

• wil je hier meer over lezen? Het boek "Compassievol leven" gaat hier dieper op in.
• mocht je dit moeilijk vinden, vanuit Praktijk Sepora, bied ik gesprekken aan als Buitenpsycholoog door te wandelen en die compassievolle stem te ontdekken diep van binnen.